De evaluatie van publieke infrastructuurinvesteringen overstijgt traditionele financiële maatstaven. In de context van de energie-infrastructuur definiëren we Return on Investment (ROI) niet in monetaire termen, maar als een institutionele en strategische indicator. Deze ROI omvat stabiliteit, continuïteit en maatschappelijke waarde—essentiële, doch niet-kwantificeerbare, activa.
De Logica van Publieke Infrastructuurinvesteringen
Investeringen in de energie-infrastructuur worden gedreven door een langetermijnvisie die gericht is op het waarborgen van nationale leveringszekerheid en het faciliteren van economische activiteit. In tegenstelling tot private investeringen, waarbij de financiële opbrengst primair is, worden publieke investeringen gelegitimeerd door hun bijdrage aan het algemeen belang. Dit vereist een planningshorizon die decennia beslaat en rekening houdt met demografische, technologische en geopolitieke ontwikkelingen.
Niet-financiële Waardecreatie
De kernwaarde van een robuuste energie-infrastructuur ligt in de volgende niet-financiële domeinen:
- Stabiliteit: Een voorspelbare en betrouwbare energietoevoer is de ruggengraat van een moderne economie en samenleving. Het minimaliseert risico's en biedt een stabiel fundament voor burgers en bedrijven.
- Continuïteit: De capaciteit van het systeem om verstoringen op te vangen en te functioneren onder druk (veerkracht) is een cruciale vorm van waarde. Dit omvat zowel technische redundantie als institutionele paraatheid.
- Maatschappelijke Waarde: Dit betreft de bijdrage aan bredere maatschappelijke doelen, zoals de energietransitie, duurzaamheid en sociale gelijkheid in toegang tot energie.
Verken institutionele en infrastructurele governance-benaderingen op de lange termijn als fundament voor duurzame, maatschappelijke waardecreatie.
Samenwerking als Sleutelfactor
Effectief langetermijn-systeembeheer is onmogelijk zonder diepgaande samenwerking tussen de overheid, netbeheerders, regelgevers en wetenschappelijke instellingen. De overheid zet de strategische kaders uit, regelgevers waken over de publieke belangen, netbeheerders zorgen voor de operationele excellentie en wetenschappelijke instellingen leveren de kennis en innovatie voor toekomstige uitdagingen. Deze synergie is de motor achter de strategische ROI van de infrastructuur.